Een Valentijn Verhaal

Tot en met Valentijn hebben wij een wel erg speciale actie, waarbij we verschillende prijzen weggeven. De hoofdprijs? Een diner voor twee. Beetje bij beetje zullen we meer van ons Valentijnsverhaal met jullie delen. Volg jij het verhaal op de voet? Dan kun je leuke prijzen winnen!


 #1 | Ik weet nog goed dat we elkaar voor het eerst zagen. Of dat ik jou voor het eerst zag. Hoe je daar zat, in de lobby, aan de hoge tafel. Je bladerde door een magazine, een kop koffie in je rechterhand. Je zag er een beetje verveeld uit, je was duidelijk op iemand aan het wachten. Toen keek je op, keek me aan, maar of je me echt zag, dat weet ik niet. Dat weet ik nog steeds niet. Misschien doet dat er ook wel niet toe. Wat ik wel weet, is dat ik overdonderd was door je uitstraling. Je donkerblonde haren, het stoere spijkerjack, je felgroene ogen.


#2 | Ik kan me nog goed herinneren, hoe je voor het eerst wat van je liet horen. De dame van de receptie kwam naar me toe en legde een briefje bij me neer. 'Ik kreeg dit net van één van onze gasten, met de vraag of ik het aan u kon geven. Hij moest er helaas snel vandoor, maar volgens mij heeft hij op het briefje zijn naam en nummer achtergelaten.'

Ik lachte, bedankte haar, en opende het zorgvuldig opgevouwen papiertje.

'Volgens mij loopt hij daar!' De dame van de receptie knikte met haar hoofd naar de parkeerplaats. 'Die jongen met die zwarte jas.' Vervolgens draaide ze zich om, en liep terug naar de receptie.

Ik keek naar je, bestudeerde hoe je over de parkeerplaats liep en uit het zicht verdween. Ik weet niet in welke auto je stapte, maar zo uit de verte was de eerste indruk goed.


#3 | Ik moest er helaas vandoor. Natuurlijk had ik snel naar je toe kunnen rennen, en je mijn naam en nummer kunnen geven, maar het leek mij romantischer het op deze wijze aan te pakken. Dus scheurde ik een vel uit mijn notitieboek en schreef daarop: 'Ik zag je zitten, en vroeg me af of je eens met mij een kop koffie wil drinken. Zelfde plek, 16:00, deze vrijdag? Natuurlijk kunnen we eerst even appen.' Met daarachter mijn nummer, en mijn naam. Ik gaf het aan de dame van de receptie en wees je stiekem aan. 'Ik moet er vandoor, maar kun je dit aan haar geven?' Vervolgens vluchtte ik het hotel uit, snel naar mijn auto, die een eind verderop geparkeerd stond. Mijn hart in mijn keel. Als je maar zou reageren.


#4 | Natuurlijk stuurde ik je een berichtje. Niet meteen, maar twee dagen later, op woensdag. Ik had tijd nodig om een leuk antwoord te bedenken. Maar ik kwam er niet op. En dus stuurde ik maar 'Dus, vrijdag, 16:00, Van der Valk Hotel 's-Hertogenbosch Vught? Met wie heb ik dan het genoegen?'

Jij reageerde. Niet twee dagen later, maar meteen. Je vertelde me je naam, je leeftijd, en over je werk. 'Je kan me ook opzoeken, op Facebook, of Instagram, of je kunt heel Google afspeuren. Ik beloof je dat ik doodnormaal ben.'

'Voor doodnormaal weer helemaal naar Vught?'

'Misschien net wat leuker dan. Net wat leuker dan doodnormaal.'

Dat was overtuigend. En dus stemde ik in.


 #5 | Verschrikkelijk nerveus was ik, die eerste keer dat ik je weer zag. Om 16:00 zat ik daar dan, op het terras van Van der Valk Hotel 's-Hertogenbosch Vught. De bediening had ik al weggewuifd. 'Ik wacht nog even op iemand'. En toen kwam jij. Dit keer niet in spijkerjack, maar in zomerjurk. Had je je speciaal opgemaakt en aangekleed? Achteraf denk ik van wel. Je zag me meteen zitten, kwam op me af, stak je hand uit en lachte nerveus: 'Doodnormaal, inderdaad'.

De click was er meteen. Van koffie gingen we direct door naar een biertje, gevolgd door Toos rosé, en een diner. Het maandmenu, want dat vonden we makkelijk. Het was heerlijk. Het eten, het gezelschap, alles. We proefden elkaars dessert. Dat kon gewoon, ook al was het de eerste keer dat we samen uit eten waren. Alles was zoals het moest zijn. Tot laat in de avond zaten we op dat heerlijke, grote terras.


#6 | De eerste avond was meteen goed. Misschien wel te goed. Dat maakte me een beetje bang. Wat als dit al het hoogtepunt was? Ik besloot dat het tweede initiatief vanuit mij moest komen. We appten aan een stuk door. Berichtjes vlogen heen en weer. Ik nodigde je uit, voor een tweede date. We gingen picknicken, vlakbij Hotel 's-Hertogenbosch Vught, bij de Zuiderplas.

Van de ene geslaagde date rolden we zo in de ander. Samen Bossche Bollen eten, genieten van een boottocht op de Binnendieze, naar de film bij de Kinepolis, en wandelen op de Vughtse Heide. Alles in en rondom Den Bosch en Vught, want dat was makkelijk, goed te bereiken, en voor ons beiden even ver.


#7 | Na een tijd besloot ik dat het tijd was het wat serieuzer te nemen. De zomer kwam langzaam tot zijn eind. Ik vroeg je opnieuw mee te gaan naar Van der Valk Hotel 's-Hertogenbosch Vught. Hier was het tenslotte begonnen. Ik trakteerde je op een uitgebreid 3 gangen diner, gevolgd door een paar drankjes in hun prachtige pianobar. Het werd steeds later. De vraag, die ik vanaf het begin van de avond al wilde stellen, achtervolgde me bij elke gang en elk drankje. 'Vraag het nou, vraag het nou!'

Maar ik kon het niet. Ik durfde het niet. Ik kreeg de woorden niet over mijn lippen. Want wat als je nee had gezegd?


#8 | Die avond was opnieuw fantastisch. Maar alles wat daarop volgde, was minder. We wisten allebei al tijden dat ik naar het buitenland zou gaan. Twee maanden op reis. Als een dreigende wolk hing het in de lucht. Die laatste avond dat ik je zag, leek je iets te willen vragen. Maar dat deed je niet, en dus wist ik niet meer wat ik moest denken. Ik had het misschien moeten vragen, of mijn eigen gevoelens direct moeten uitspreken. Maar ik durfde niet. Ik ging op reis, en ik droomde ervan dat jij, bij terugkomst, op me zou staan wachten. Die droom wilde ik niet verknallen.


 #9 | Je ging op reis, en ons contact werd steeds minder. In het begin spraken we elkaar nog bijna dagelijks, maar dat verwaterde. Jij was daar, omringd door wilde dieren, prachtige natuur en nieuwe mensen. En ik wilde je niet storen, niet afleiden van al dat je meemaakte onderweg. Ik wilde niet in de weg staan. Maar daardoor verloor ik je. Niet een beetje, maar helemaal. Ik zag talloze foto's voorbij komen. Een typische curry, pinguïns op een strand, flamingo's. Paragliden vanaf een platte berg, woeste golven, surfen, de haven, de boulevard. Het zuidelijkste puntje van het land... Je had het naar je zin. Ik liet je los. Je kon prima zonder mij. Dat was duidelijk.


 #10 | Ik mistte je verschrikkelijk. Elke dag. Elke avond wilde ik je een berichtje sturen, maar ik hoorde niks meer van je. En ik wilde niet vervelend zijn, of wanhopig. We verloren contact, maar tot aan het einde van mijn reis toe spookte je door mijn hoofd. Stiekem hoopte ik dat je op Schiphol zou staan bij mijn thuiskomst, maar dat was niet het geval. En dus liet ik het gaan.


#11 | De maanden vlogen voorbij. November, december. Maar toen kwam januari. Ik verveelde me. Op mijn Facebook tijdlijn kwam een quote voorbij. 'Wacht niet, het leven is te kort. Heb lief'. Lekker cliché, maar het raakte mij direct. Toen ik vervolgens een advertentie zag van Van der Valk Hotel 's-Hertogenbosch Vught over Valentijnsdag, dacht ik: dit moet ik doen. Jij hebt een hekel aan dit soort dagen. Houdt niet van dat overdreven gedoe. Dat had je me verteld, al op die allereerste date. Maar stiekem, wist ik, hield je eigenlijk wel van de romantiek. Die kleine gebaren. Een diner op Valentijnsdag, bij Van der Valk Hotel 's-Hertogenbosch Vught. Het maandmenu. Dat was goed. Dan was alles meteen duidelijk. Dat was geen 'laten we weer een keer koffie drinken', maar een 'laten we verdergaan waar we zijn gebleven'.

En dus schreef ik een berichtje aan je. Op een vel uit mijn notitieboek. Stopte het in een rode enveloppe, en verstuurde het naar jouw adres. 'Zelfde plek, 14 februari, 19:00?' Als die niet zou binnenkomen, wist ik het ook niet meer.


#12 | Ik moest natuurlijk wel ja zeggen. Maar hoe? Niet met een Whatsappje, dat zou stom zijn. Te simpel. Maar ik wist dat je elke maandag vanuit Van der Valk Hotel 's-Hertogenbosch Vught werkte. 'Het grote voordeel van ZZP'er zijn: lekker flexibel', zei je daarover. Dus ging ik op zondag naar het hotel en liet daar een rode enveloppe voor je achter, met jouw naam er op en daarin een briefje met 'Dus, 14 februari, 19:00'.

En wat was het mooi. Zodra ik je zag aankomen wist ik het: het zit goed. We omhelsden elkaar, liepen hand in hand naar het restaurant en genoten van een geweldig diner. Aan het einde stelde jij dan eindelijk die vraag. Die langverwachte vraag. 'Wil jij de mijne zijn?'

 

Valentijn Van der Valk

De meest romantische dag van het jaar staat bijna voor de deur. 14 februari is de perfecte dag om samen met uw partner de liefde te vieren. Deze dag staat in het teken om degene waar u het meest van houdt, in het zonnetje te zetten met een origineel valentijnscadeau. Zo kunt u uw partner natuurlijk op verschillende manieren verrassen met bijvoorbeeld bloemen of chocolade. Maar hoe romantisch zou het zijn als u uw geliefde verrast met een Valentijn overnachting. Dit klinkt als het ideale valentijnscadeau, vindt u niet?

Wilt u samen met uw partner genieten van een romantisch Valentijnsarrangement bij Van der Valk voor Valentijn? Dan kunt u bij Hotel 's-Hertogenbosch - Vught genieten van een romantisch verblijf! In de avond serveren wij een 3-gangen Valentijnsmenu. De volgende ochtend serveren wij uw ontbijt op de kamer. Kortom, een perfect nachtje weg samen in een romantisch hotel voor Valentijn!

Bekijk het Valentijnsarrangement